Pódese dicir todo
sen unha soa palabra
tan só cun leve xesto
e sen verbas pronunciadas,
falando só cos ollos
e cos xogos das miradas,
co dicir dun silencio
ou dunha aperta dada,
cun afecto morno
ou cunha man entrenzada,
dicíndoo todo
mais sen dicir case nada.

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao




Vaise o pensamento
a un mundo paralelo,
nin entre o chan
nin entre o ceo,
fica nun limbo etéreo
como bobo, parvo,
preguiceiro e lelo
e cando volve
xa non é o mesmo.



 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Unha doenza, unhas bágoas,
un inferno no interior,
escuridade asolarante
nas noites de insomnio,
medias lúas negras
nas olleiras,
sorrisos forzados
e indiferenzas que doen,
unha loita contra o tempo
cun ánimo de cristal.
Os bicos e as apertas
menciñas para curar!

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Galegofalantes da matria
sufrindo supremacismos
dos galegocalantes de España,
rancorosos e insubmisos
da real fala galaica
que latexa ante os cinismos
e sorrí sendo acosada;
que segue o seu camiño
a pesar das moitas trabas
dos boubexos sombríos,
hexemónicas mentes planas.

© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Se no yīn há yáng
no yáng também há yīn,
se há muito yīn
também há muito yáng,
eu são muito yáng
mas tenho yīn por mim
e os meus sentimentos
vêm e vão.
Se no yīn há yáng
no yáng também há yīn
entre os dois complementarão
o florescimento do nosso jardim.
 
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Cada persoa 
leva dentro un poeta 
que ama, 
que admira, 
que soña, 
que cavila, 
que conversa, 
que vai e que chega, 
que recita; 
que versa, 
que cofa, 
que anima, 
que cura, 
que apaga, 
que debuxa, 
que alumea, 
que aconsella, 
que gaba, 
que investiga, 
que sementa, 
que colleita.

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Que não derrubem
as muralhas da tua estima.
Que não pisem
a tua colheita de ilusões.
Que não te afundam
na lagoa da preguiça.
Que não silenciem
o teu som.
Que não apaguem
a tua escrita.
Que não ceguem
o teu próprio sol.
Que não te freiem
na vida.
Que não, caralho,
que não!

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao



Sen reloxo 
pasa igual o tempo, 
sen cautela 
sen miramento 
molla a chuvia 
venta o vento, 
xoga a meniña 
chora o neno; 
que se 
unha doce aperta, 
que se 
un agarimo tenro, 
castañas asadas 
co seu arrecendo, 
o pasar das páxinas 
deste libro vello, 
cousas miudiñas,
momentos sinxelos.

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao



O ánimo crécese,
énchese, fártase,
escúdase, elévase,
xáctase, afúndese,
agóchase, deprímese,
alédase, báixase,
sáese, aférrase,
é e pretende ser.
 

 
 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Cada día un novo pano
unha nova obra na vida,
unha nova función ilusión
e unha nova expectativa.
Baixo a mesma dirección,
distinto guión cada día
mais sempre a mesma rutina,
dramaturxia e escenografía,
sempre cos mesmos histrións
e coas mesmas bambolinas.


 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Há cordas invisíveis
que sujeitam,
cordas que amarram,
ligaduras de merda,
umas baraças etéreas
que freiam
e se querermos voar
não nos deixam.  



 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
inicio seguinte
logoweb