Burbullas Pechadas


Miro para eles ao falar, pero xa non miran aos ollos. Por suposto, é cuestión de cada quen decidir o que lle interesa, pero isto xa é un non vai máis. Estás a falar e, de súpeto, o móbil que teñen nas mans pasa a ser a súa única atención, e ti falas para o ar. Préstanche máis atención enviándolles unha mensaxe polo whatssap que falándolles a gritos ao carón da súa orella. As novas xeracións de hoxe en día camiñan cara ao illamento das persoas en burbullas pechadas. A sensación que lles provoca o envío e recepción de mensaxes, os gústame, os chíos e demais caralladas tecnolóxicas, son coma un potente droga que os mantén ligados ao celular de maneira súper aditiva até o punto de non prestar atención a nada máis que non sexa o que din as pantallas dixitais destes aparatos do demo.

Ninguén comenta nada sobre a posible e longa exposición ás radiacións que poidan emitir estes dispositivos e os efectos negativos que poidan provocar estas ondas nos xoves cerebros da mocidade en idade de crecemento. Os Wifi non se apagan pola noite, e non está demostrado que sexan inocuas as ondas que emite. Certamente, as empresas de telecomunicacións dispoñen de dispositivos modernos que reparten conexións de internet a millóns de fogares do mundo co beneficio que supón para os cidadáns estar conectados á rede e co correspondente beneficio económico que perciben as mencionadas empresas, pero tamén é certo que pouco informan dos efectos que estes poden provocar nas persoas tras unha longa exposición a eles, tamén é certo que é complicado demostrar que unha enfermidade provén do uso de certas tecnoloxías, mais con iso xogan. A cegueira dunha boa parte de seres humanos estaos a converter en seres tecnolóxicos enfermos, seres comunicados dende unha burbulla pechada afastándose das verdadeiras relacións humanas de tu a tu, das olladas aos ollos cando se fala, da lectura de libros, a tecnoloxía está a roubar a imaxinación de moitas persoas, as primeiras, as máis débiles, a mocidade.

Os móbiles, as tabletas e demais aparellos de comunicación vía internet están a roubar un tempo precioso de conversas e sorrisos cara a cara, as comunicacións co teléfono está afastándose moito da súa verdadeira función de comunicar, o que está a facer é incomunicar ás persoas dos demais e de si mesmas.



As redes sociais son escaparates do engano, son ferramentas nas que abondan os mentireiros e os inxuriosos, cheas de sabelotodos, inundadas de falsos profetas e de contas falsas feitas por empresas de comunicación para algún tipo de campaña comercial ou mesmo política. Xa nada é o que era. Lembro aqueles bos comezos do Facebook e do Twitter inda pouco contaminados, agora convertéronse nunha selva cunha extensa vexetación de despropósitos. Dá moito medo que os nosos fillos e fillas estean expostos a tal despropósito tecnolóxico, pero o certo é que se non os deixáramos utilizar estes aparellos estariamos excluíndoos socialmente, algo que non desexamos para eles de ningunha das maneiras. Pero si temos o deber de controlar, guiar e educar o tempo de exposición dos nosos xoves a estas tecnoloxías. Ademais, é imperativo o control dos pais e das nais sobre uso que os rapaces e rapazas lle estean a dar ao móbil, antóllanse necesarias unha serie de regras a cumprir para que non esmorezan as conversas e os sorrisos cara a cara, para que poidan volver os tempos de lecer no que non sabían que facer, aqueles tempos nos que os xoves ao non saber que facer púñanse a ler, ou a pintar, ou crear calquera cousa. O aburrimento levaba á creatividade, levaba ao esforzo para pensar novas formas de divertimento, obrigaba a traballar a imaxinación e polo tanto aumentábaa. Agora, a imaxinación morre enferruxada por mor da preguiza que lles provoca calquera outra cousa que non sexa a pantalla dixital do celular.

Que cada quen actúe como lle conveña, pero non fomentedes máis o roubo da imaxinación da nosa mocidade, deberiades teimar pola volta ou o mantemento da comunicación verbal, dos bicos reais e das apertas fondas e sentidas in situ e non no espazo cibernético. 


Escrito de opinión creado por Xurxo M. Gago Chao

anterior inicio seguinte
logoweb