Maquis [Guerrilleiros]


Maquis [Guerrilleiros]
Mollados polos ríos de sangue
fuxiron para se agochar os guerrilleiros,
e galegos berros estarreceron
e un groso sentimento contestatario naceu.

Xurdiu un sentir amotinado e subversivo
ante a barbarie macabra xerada
polo fascista poder establecido
aniquilador das persoas libertarias.

Unha península e unha posguerra
filtrando persoas, novas mortes, sempre condenas
mais guerrillas valentes defenden a súa terra
contra a ditadura do xugo e das frechas.
Maquis agochadas nos bosques,
nas covas, nas furnas e nas leiras,
homes valentes e combativas guerrilleiras
combatendo contra os franquistas de roupa negra
que cazaban persoas coma aguias feras
e tinguían con sangue a cor da súa bandeira.


 Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


anterior inicio seguinte
Hai motivos … Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che anime o día, un desexo, un paseo ou un cantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea alegría, unha boa melodía, un verso ou un xantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea enerxía, lembrar, reflexionar ou meditar, algo que te axudaría inda con chagas a camiñar, algo da túa porfía, dicirlle a vida: - Éche o que hai! Poema de Xurxo M. Gago Chao
tintero

© XURXO M. GAGO CHAO

O Nemetum do Galaicum



logoweb