Fins do mundo profetizados;
novas ordes mundiais,
fin do ciclo para os humanos,
extincións para os animais.
Arrepíos en tempos fríos;
arrepíos en tempos chegados,
arrepíos pola vida coma escravos,
arrepíos polo ataque dos diaños.
Nunca chega o profetizado
sempre segue o mundo xirando
e seguen globalizando,
 seguen os pobres morrendo
 e seguen os ricos mirando.
Novas ordes están gobernando!

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


A nosa raíña poeta
de forzas xa ía esgotada,
a censura a perseguía
e o illamento atrapaba
á poeta Rosalía.

Cando o seu corazón falaba
sempre en galego o facía,
cando con puñais a atacaban
ela coas letras respondía.

Ela de pesimismo sufría
e choraba noite e día
ata na súa poesía.

Non choraba polas súas dores
senón polos da súa terra,
polos ataques a antiga lingua
da mesma xente galega.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao




Houbo unha xunta
 superior do reino de Galicia
e unha primeira xeración
 de loitadores galeguistas.

Houbo bravos batallóns
que loitaron pola terra
e pola represión sufrida
sempre represión galega
polos ditadores e fascistas.

Houbo sublevacións,
sufrimento e morte,
para facer de Galicia
unha colonia da corte.

Houbo mártires galegos,
os mártires de Carral,
e outros que non sabemos
que morreran por loitar.

Houbo mártires da liberdade
na nosa terra asoballada
que antes de finar botaron
unha libre e enxebre aturuxada.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Nunha época de reconversións
obrigaron a implantar un veto
para limitar a nosa terra
a crecer e a ter proveito.

Houbo moitas rescisións
moitas cartas de despido
e para Galicia foi castigo
aquela obreira revolución.

Onde van aqueles tempos
de botaduras Arteaga,
de traballadores na grada,
de estachas e fortes ventos?

Vai hipócrita trangallada
iso de vetar estaleiros,
vaia mentira especulada
e vaia merda que nos dixeron.

E inda seguen
vetando e impoñendo
xogando coa vida
e coa fame dos nenos.

E os dirixentes do pobo
cada vez fan menos,
nin loitan, nin reclaman
para a terra os seus dereitos.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


E eu que fago namorado
dunha terra de ceo nubrado
onde a choiva
 non molla a todos por igual,
onde abundan pensamentos
que zoan xunto cos ventos
coma razoamentos da moral?

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

inicio seguinte
Hai motivos … Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che anime o día, un desexo, un paseo ou un cantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea alegría, unha boa melodía, un verso ou un xantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea enerxía, lembrar, reflexionar ou meditar, algo que te axudaría inda con chagas a camiñar, algo da túa porfía, dicirlle a vida: - Éche o que hai! Poema de Xurxo M. Gago Chao
tintero

© XURXO M. GAGO CHAO

O Nemetum do Galaicum



logoweb