Días de outono
nos camiños vellos,
alfombras de follas,
asubíos do vento,
pingas de chuvia,
ceo gris e negro.
Lecturas caseiras,
estufas de ferro,
son días de ánimas,
noites de misterio.
Esperanzas novas,
tempada de retos,
degoxadas rebuscas
e fecundos desvelos.










© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao



Sen reloxo 
pasa igual o tempo, 
sen cautela 
sen miramento 
molla a chuvia 
venta o vento, 
xoga a meniña 
chora o neno; 
que se 
unha doce aperta, 
que se 
un agarimo tenro, 
castañas asadas 
co seu arrecendo, 
o pasar das páxinas 
deste libro vello, 
cousas miudiñas,
momentos sinxelos.

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Que non che pesen os anos
nin as páxinas do teu libro
nin as frases nin os parágrafos
nin os puntos e seguido.
Que non che pesen os anos
nin aqueles tiles fuxidos
nin os acentos soberanos
nin os punto e coma xurdidos.
Que non che pesen os anos
nin o número de capítulos
nin os versos cabalgados
nin as diéreses sen sentido.
Que non che pesen os anos
nin os espazos esquecidos
nin os suxeitos kafkianos
nin os abstractos substantivos.
Que non che pesen os anos
nin os verbos repetidos
hai moitos folios en branco
e o teu libro non está finito.

© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

inicio seguinte
logoweb