Raíz, talo, ramas, follas.
Alma, espírito, corpo, mente.
Unha unidade consecuente
nas partes das vidas todas.
Se unha falla afecta as outras,
e desequilibradas quedan,
até que a unidade se recompoña.
Teñen que manterse boas
para dar o mellor de si mesmas
e refulxir mentres poidan.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao



A lei do karma ben sabe
e a lei da vida tamén,
ámbalas dúas equilibran
os feitos do mal e do ben.

Cunha balanza sopesan
quítanlle a quen máis ten,
bótanlle ao que lle falta
e déixano todo a nivel.

Logo, cando remate a vida
cada unha será repartida
ou ao inferno ou ao alén.


Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


O tempo ben sabe o que fai,
deixa as cousas no seu lugar.
Demostra, o tempo,
o que ten que demostrar.
Arrebata, o tempo,
o que ten que arrebatar.
Equilibra, o tempo,
o que ten que equilibrar.
E cando algo se lle escapa,
con tempo, haino de recuperar.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

inicio seguinte
Hai motivos … Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che anime o día, un desexo, un paseo ou un cantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea alegría, unha boa melodía, un verso ou un xantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea enerxía, lembrar, reflexionar ou meditar, algo que te axudaría inda con chagas a camiñar, algo da túa porfía, dicirlle a vida: - Éche o que hai! Poema de Xurxo M. Gago Chao
tintero

© XURXO M. GAGO CHAO

O Nemetum do Galaicum



logoweb