De súpeto,
nun sinxelo día,
remataran os versos
que quixeran ser poesía.
E alí fican,
na outra dimensión da escrita,
esperando a seren xulgados
ou esquecidos de por vida.

Versos de Xurxo M. Gago Chao


Narra contos o contiñeiro
sobre amores moi loitados,
sobre feras, sobre bestas
e sobre tiranos malvados.
Sobre fadas e deidades,
sobre mouros dos nosos lares
nos bosques enfeitizados.
Narra feitos moi reais
ou feitos imaxinados
en lugares terreais
ou en ceos coloreados.
Os contos do contiñeiro
narrados na nosa fala
fan mais doce a súa historia
cando é narrada.

 Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

- Por que carallo escribes,
tanto tes que dicir?
- E logo,
¿ti non vives?,
a escritura é vivir.
- Poden entenderte mal.
- Iso a min dáme igual,
de moitas maneiras
enténdense as cousas
pode haber razóns sobradas
ou razóns moi frouxas,
pero a única regra é a moral.
- Es varudo ti.
- Son teimudo, si.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao
inicio seguinte
Hai motivos … Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che anime o día, un desexo, un paseo ou un cantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea alegría, unha boa melodía, un verso ou un xantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea enerxía, lembrar, reflexionar ou meditar, algo que te axudaría inda con chagas a camiñar, algo da túa porfía, dicirlle a vida: - Éche o que hai! Poema de Xurxo M. Gago Chao
tintero

© XURXO M. GAGO CHAO

O Nemetum do Galaicum



logoweb