Hai que irlle dando,
para que non sexan tan só palabras.

Hai que darlle uso as cousas,
se non se escangallan.
Hai que poñer en funcionamento
aquelas sensacións paradas,
aqueles sentimentos soterrados
polas incomprensibles indiferenzas acumuladas.

Necesario é rescatar valorosamente
aqueles valores que en nós destacan,
arrancar os motores,
para emprender unha digna marcha.

Hai que ir vivindo,
actuando, querendo, axudando,
tirando sempre da esperanza.

Hai que ir indo, teimando,
pintando a tristura coas cores animadas
dándolle color as nosas pensadas olladas.

Hai que irlle dando,
para que non sexan tan só palabras.

Necesario é ir avanzando
con coraxe e valentía,
coa forza que vén das nosas almas
cara a coherencia da vida
cara as furnas das confianzas,
cara aos camiños dos entusiasmos.

Hai que ir tinguindo
con cores vivas e animadas
aqueles sentimentos acorados
nas sensacións desencantadas
dos soños que foran estartelados.

Hai que ir chegando
ás propostas metas empozadas 
desprendéndose das negacións escravas
e soltando os lastres acumulados.

Necesario é sempre inchar
as motivacións que se vaian desinchando.

Hai que irlle dando,
para que non sexan tan só palabras.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Escrútanse as ideoloxías,
xéranse novas alegrías
pero tamén antipatías.
Saen as rúas emblemas,
distintas cores,
 distintas ideas.
Uns choran, 
outros se aledan,
uns perden o poder
outros co poder se quedan,
hainos que ao poder non chegan.
Novas calmas ou novos problemas.
Novos rumbos, novas políticas austeras.
Novas ordes e novos recortes obrigados por Bruxelas.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Duque, Duquesa,
Marqués, Marquesa,
Conde, Condesa,
Barón, Baronesa.
Castelos herdados,
señoritas de fresa.
Señoritos domingueiros,
glamour de merda.
Cartos herdados,
donos de terras,
terras, terras, terras.
Espolios arrexuntados
ladroa nobreza.
A historia en pedra
é da xente da terra,
nosas son as pedras,
pedras, pedras, pedras. 

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


As cousas embelécanse na Eurozona
e a pouco facemos crack,
o cheiro a recortes inxustos
xa comeza a cheirar.
Un cheiro desagradable
que non para de emanar
a pouca razón razoable
que houbo e hai para gobernar.
Tampouco houbo firmeza
da oposición para axudar,
e van tan de rosas
que ninguén vai gañar.
Din que a culpa é nosa
 e por iso, a recortar.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Nestes tempos de cogombros
está revolta a sociedade
farta da mediocridade
do poder establecido.

Ferve o pobo,
vese a incredulidade,
síntese a necesidade
dun sistema corrixido,
dun sistema novo.

Algo cambiarán?
Uns marchan outros tal virán
mentres os demais empobrecen.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

inicio seguinte
Hai motivos … Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che anime o día, un desexo, un paseo ou un cantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea alegría, unha boa melodía, un verso ou un xantar. Unha boa razón fonda e sentida, algo que che pete, ¿que máis dá?, algo que che dea enerxía, lembrar, reflexionar ou meditar, algo que te axudaría inda con chagas a camiñar, algo da túa porfía, dicirlle a vida: - Éche o que hai! Poema de Xurxo M. Gago Chao
tintero

© XURXO M. GAGO CHAO

O Nemetum do Galaicum



logoweb